طراحی سامانه های هواپیمای بدون سرنشین: یک رویکرد جامع (نمونه ترجمه )

این چکیده بخشی از ترجمه کتاب با عنوان

Designing Unmanned Aircraft Systems:
A Comprehensive Approach

در بیش از 200 صفحه موجود می باشد.

1 مقدمه

حوزه سیستم های هواپیمای بدون سرنشین (UASs) خیلی وسیع بوده و شامل مأموریت های بی شمار و انواع مختلف سیستم می باشد. کسانی که با سیستم هوایی بدون سرنشین تازه آشنا شده اند ممکن است این طور فکر کنند که این سیستم یک سامانه خاص است که جوهره سیستم های بدون سرنشین را در خود جای داده است. ممکن است UAS یک پرنده با استقامت بالا ، و ارتفاع متوسط باشد که در نبردهای اخیر در افغانستان و عراق بکار گرفته شده اند. این سامانه ممکن است همانند Raven بصورت دستی حرکت کرده و جابجا شود. افراد دیگر ممکن است UASs را نسخه های پیچیده تر هواپیما یا بطور ساده هواپیمای بدون خلبان تلقی کنند. تمامی این برداشت ها ، تا اندازه ای صحت دارند ، اما تصویر کاملی از تنوع ، پیچیدگی و قابلیت های UASs را نشان نمی دهند.

در این فصل به دنبال تعریف UASs هستیم . ما ویژگی ها و امکانات عمده این سیستم ها را بررسی می کنیم. این کار یک شناخت پایه برای بررسی جامع تر را در ادامه کتاب ارائه می کند. این فصل همچنین تاریخچه UASs را بررسی می کند که نشان می دهد چگونه این سیستم ها شکل گرفته اند.

1.2 تعریف یک هواپیمای بدون سرنشین

وزارت دفاع امریکا (DOD) یک هواپیمای بدون سرنشین را این طور تعریف می کند :

یک وسیله نقلیه مکانیکی( موتوری) که اپراتور انسانی را حمل نمی کند و می تواند بطور مستقل یا از راه دور عمل کرده ، قابل ترمیم یا قابل توسعه بوده ، و ادوات جنگی یا غیرجنگی را با خود حمل کند. حمل کننده موش بالستیک یا نیمه بالستیک ، موشک های کروز ، پرتاب کننده های توپ ، اژدرافنکن ها ، ماهواره ها ، معدن کاوها و حسگرهای غیرزمینی (بدون هیچ شکل نیروی محرکه ) به عنوان خودروهای بدون سرنشین مد نظر نیستند. خودروهای بدون سرنشین اجزای اصلی سیستم های بدون سرنشین هستند.

این تعریف چندین شکل از سیستم های بدون سرنشین از جمله UASs ، خودروهای زمینی بدون سرنشین (UGVs) ، خودروهای سطح بدون سرنشین (USVs)، و خودروهای زیرآبی بدون سرنشین (UUVs) را دربر می گیرد.

این تعریف حسگرهایی که هیچ شکلی از نیروی محرکه را ندارند را مستثنی می کند. این استثنا احتمالا برای حذف حسگرهای زمینی بدون سرنشین (UGSs) و شناورهای آبی از این گروه می باشد. هواپیمای بدون موتور که به عنوان گلایدر شناخته می شوند ، می توانند مأموریت های مفیدی متعددی را انجام دهند و بطور کلی برای سیستم های بدون سرنشین مورد توجه قرار گرفته اند. این پرنده ها کنترل پرواز را انجام می دهند و قادر به ناوبری ، و حمل محموله می باشند. می توان استدلال کرد که نیروی محرکه یک گلایدر تبدیل پتانسیل به انرژی جنبشی است.

UASs در طول تاریخچه طولانی خود نام ها و فرم های گوناگونی را به خود گرفته اند. هواپیمای بدون سرنشین با نام های متعدد نظیر dubbed dron ،هواپیماهای کنترل از راه دور (RPV) ، خودروی هوایی بدون سرنشین (UAV) ، خودروی هوایی جنگی بدون سرنشین (UCAV) ، خودروی هوایی ارگانیک (OAV) ، سیستم هواپیمای جنگی بدون سرنشین (UCAS) ، هواپیمای از راه دور (RPA) ، هلیکوپتر کنترل از راه دور (RPH) ، ربات های هوایی و میکرو خودرو هواگرد(MAV) شناخته شده اند. بخش هواپیمایی سیستم به عنوان خودرو هوایی (AV)، هواپیمای کنترل از راه دور (RPA) یا بطور ساده هواپیمای بدون سرنشین (UA) شناخته شده است. ما در این جا عبارت هواپیمای بدون سرنشین یا UA را قبول می کنیم . سیستم های هواپیمای بدون سرنشین یک عنصر هوابرد دارند که حداقل یک ماموریت را بدون حضور یک خلبان انجام می دهند. علاوه بر این ، هواپیمای بدون سرنشین باید قابلیت کنترل و پرواز مستمر را داشته باشد.

بگذارید وجه تمایز بین موشک کروز و هواپیمای بدون سرنشین را بیشتر بررسی کنیم. یک UAS می توان بمب ها را رها کند یا سلاح ها را راه اندازی کرده و سپس به پایگاه برگردد ، در حالی که یک موش کروز به صورت یک کلاهک جدایی ناپذیر به سمت هدف پرواز می کند. اهداف هواپیماهای جت پرسرعت غالبا ویژگی هایی مشابه با موشک های کروز دارند ، بجز این که ماموریت و محموله آنها فرق می کند. روش های راه اندازی این دو تقریبا شبیه هم هست ، طوری که هر دو کلاس می توانند بطور معمول با راکت زمینی ، موشک دریایی یا هوایی راه اندازی شوند. ممکن است یک استدلال نامشخص این باشد که این سیستم باید همانند یک موشک کروز باشد ، اما هواپیما پروانه دار با کلاهک های جدایی ناپذیر بطور قطع ماموریت یک موش کروز را انجام می دهند. هواپیمای رادار گریز که به عنوان harassment drones یا UAVs مهلک معروف شده است از لحاظ عملیاتی از موشک های کروز غیرقابل تشخیص نیست. مسلما ، یک موشک کروز یک شکل از UAS است و زمانی که یک پلاتفرم از خط عبور می کند به یک موشک کروز تبدیل می شود که به قضاوت سازمان در مورد تعیین ماهیت آن بستگی دارد.

ویژگی های کلی هواپیمای بدون سرنشین به صورت زیر هستند :

* پتانسیل اندازه کوچک تر

* انعطاف پذیری بیشتر

* عملکرد کارآمدتر نسبت به هواپیمای

GIS and urban planning...